10/3/2012

Πως βρέθηκε η χώρα σε «λαϊκίστικο κλοιό»


Πως βρέθηκε η χώρα σε «λαϊκίστικο κλοιό»
Με τις εκλογές στον ορίζοντα γίνεται φανερό πως η χώρα, κομματικά, βρίσκεται σε ένα λαϊκιστικό κλοιό. Υπάρχοντες και νέοι σχηματισμοί, αποτελούν λαϊκιστικές εστίες που επιχειρούν να επενδύσουν στην οργή της κοινής γνώμης καθώς οι πολίτες αντιμετωπίζουν την δραματική ανατροπή του βιοτικού τους επιπέδου . Ο δογματισμός του ΚΚΕ γίνεται λαϊκιστικός. Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί την κορύφωση ενός εμπρηστικού λαϊκισμού. Καρατζαφέρης και Καμένος αποτελούν ακραία δεξιές εκδοχές του λαϊκισμού. Από το ΠΑΣΟΚ ξεπηδούν λαϊκιστικές κομματικές οντότητες. Αλλά και στα δυο μεγάλα κόμματα υπάρχουν πάντα εστίες λαϊκισμού που είτε εκδηλώνονται, είτε ελλοχεύουν.
Πως όμως φτάσαμε σε ένα λαϊκιστικό κλοιό που πνίγει το κομματικό σύστημα, την ώρα μάλιστα που ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης, παρά την οργή της, αντιστέκεται σθεναρά σε θέσεις απλοϊκές, ισοπεδωτικές και αυτοκαταστροφικές; Η έκρηξη του λαϊκιστικού φαινομένου επωάζονταν επί χρόνια στα σπλάχνα του κομματικού συστήματος. Απλώς οι συγκυρίες το έφεραν πιο έντονα στην επιφάνεια. Τα τρία κυρίαρχα πολιτικά ρεύματα της μεταπολίτευσης και οι κομματικοί εκφραστές τους, η κεντροαριστερά (ΠΑΣΟΚ), η κεντροδεξιά (ΝΔ) και η Αριστερά, ήσαν παθογενή. Είχαν μέσα τους την σπορά του λαϊκισμού και του κρατισμού που οδήγησαν τη χώρα στην άβυσσο.
Από την πρώτη στιγμή το ΠΑΣΟΚ επέλεξε να μη μετεξελιχθεί σε ένα σύγχρονο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα. Σημαντικό κομμάτι της λεγόμενης «ψυχής» του, ανήκει σε αντιλήψεις και πρακτικές της καταστροφικής κρατικιστικής-λαϊκίστικης τετραετίας 1981-1985. Η ευκαιρία να αλλάξει το ΠΑΣΟΚ επί Σημίτη χάθηκε, διότι ο σοβαρός αυτός πολιτικός αποδείχθηκε άτολμος μη διακινδυνεύοντας να συγκρουστεί με το κόμμα του και να κάνει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις στο κράτος. Ο Γιώργος Παπανδρέου είχε μια εκσυγχρονιστική πλευρά, αλλά ήταν διαχειριστικά ανερμάτιστος. Έχασε έτσι κατά κράτος το στοίχημα των μεταρρυθμίσεων, κανακεύοντας τους λαϊκιστές στο κόμμα του. Ευτυχώς πάντως που η ηγετική ομάδα του ΠΑΣΟΚ η οποία αναμένεται να κυριαρχήσει φαίνεται να εξορκίζει τον λαϊκισμό.
Η ΝΔ υπήρξε από το 1981 μια παράταξη τύποις κεντροδεξιά, αλλά στην ουσία ένα αναχρονιστικό-πελατειακό δεξιό κόμμα. Όπως ο Σημίτης, έτσι και ο Κώστας Καραμανλής, αποδείχτηκε άτολμος. Δεν συγκρούστηκε με το κόμμα του. Δεν έκανε βαθειές τομές στο κράτος. Η λεγόμενη «λαϊκή δεξιά» εντός της ΝΔ δεν εξοβελίστηκε. Στην συνέχεια ο Σαμαράς με τον αρχικά αχαλίνωτο λαϊκισμό του, κατέστησε την τάση αυτή ακόμη πιο ισχυρή. Μέχρι ένα τμήμα της, να στραφεί εναντίον του. Σήμερα η ΝΔ είναι στελεχιακά γυμνή. Και είναι άγνωστο αν έχει αποβάλλει τον λαϊκισμό της.
Άρα είναι τα δυο μεγάλα κόμματα που αιμοδότησαν τον λαϊκισμό. Επίσης τα δικά τους συντρίμμια άνοιξαν το δρόμο για λαϊκιστικές κομματικές δυνάμεις. Δικά τους πρόσωπα ηγούνται σε νέες λαϊκιστικές κινήσεις. Το παλαιό ΠΑΣΟΚ βρίσκει κοινούς τόπους με τον δεξιό λαϊκισμό. Ταυτόχρονα μια διαχρονικά παθογενής Αριστερά έφτασε στο σημείο να εκπροσωπείται από ΚΚΕ και ΣΥΡΙΖΑ. Ενώ η ευπρεπής αλλά φοβισμένη ΔΗΜ.ΑΡ. είναι ουσιαστικά άφωνη.
Η απειλή του λαϊκιστικού κλοιού στις επερχόμενες εκλογές είναι μεγάλη. Ποια θα είναι η δύναμη των λαϊκιστικών κομμάτων που θα εισπράξουν την οργή της κοινής γνώμης; Η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα απαλλαγούν από τα λαϊκίστικα τους ένστικτα; Θα καταφέρουν οι μη-λαϊκιστικές δυνάμεις και προσωπικότητες να συνεργαστούν για να διασώσουν τη χώρα;




<< επιστροφή